Marcin Luter, a pszczoły

Pszczoły. Foto: poradnikzdrowie.pl

Dziś obchodzimy Światowy Dzień Pszczół, a więc będzie i o nich…Podobnie jak w przypadku wielu innych uczonych, natura jest nauczycielką dla Doktora Lutra na temat stworzenia i własnego życia. Wydaje się, że Reformator uważnie obserwował pewne kwestie dotyczące pszczół: rozróżnienie między szałwią, trutniem i pszczołą robotnicą, zachowanie roju rodziny pszczół oraz bitwę rojów.

Niemniej jednak Luter nie wiedział wielu rzeczy na temat pszczół. Królowę nazwał rex apium („Król pszczół”). Szczególnie pszczoły są używane jako symbole życia w życiu codziennym i w Kościele. To pszczoła powinna służyć według niego jako doskonały wzór do naśladowania dla wszystkich uczonych i pisarzy.

Mowa numer 368 (WA TR 6): Ludzka ślepota, czyli nierozpoznawanie dóbr fizycznych Boga. Doktor Martinus Luter przejechał kiedyś przez łąkę i powiedział: Teraz przyszło mi do głowy prawdziwe znaczenie tego słowa, gdy Bóg mówi przez Mojżesza do synów Izraela: „Dam wam ziemię opływającą w mleko i miód”. Wszystko, co należy do tego życia, będzie w tym kraju zbędne. Zastanówcie się, jakie pożyteczne i pobożne rzeczy pochodzą z samych łąk, bo łąki produkują mleko, masło i sery, pieczeń i wełnę. Czy nie powinniśmy wyznać sobie, że Boży majestat objawił się w najmniejszych i najpokorniejszych stworzeniach, że nasz rozum musi go zobaczyć, uchwycić i odczuć Go jako stwórcę świata, a także jako żywiciela wszystkich stworzeń? Kto daje wszystko obficie, ciesz się? O, nasza bolesna ślepota i wielka niewiara, ​​nie widzimy i nie wierzymy w takie rzeczy, ani nie rozpoznajemy darów Bożych, ani nie dziękujemy Bogu za nie!

Dawno temu przemawiał D. Marcin Luter i mogłem przeczytać werset w pieśni Mojżesza {5. Mojżesza 32:13} nie rozumiecie, że powiedziano: ‚Niech Bóg da miód ze skał i uczyni z niego miód’.

Mowa numer 254 (WA TR 3): Jak pszczoła, istota urodzona do zbierania miodu, ma jednak żądło, tak nie ma kaznodziei o tak dobrym sercu, aby nie musiał się czasem złościć i żądlić z powodu niegodziwości i niewdzięczności świata. Prawy kaznodzieja jest jak pszczoła. Pszczoła to maleńkie stworzenie, które zbiera miód, a mimo to ma żądło. Podobnie kaznodzieja ma przygotowane najsłodsze słowa, ale jeśli zostanie sprowokowany do gniewu, gdy się złości, atakuje także innych.

Mowa numer 38 (WA TR 4): Natura pszczół. Luter zabił roje pszczele. Tymczasem jednak natura i porządek pszczół uległy takiej zmianie, że żaden z najmądrzejszych ludzi nie był w stanie zrozumieć ich natury, bo gdy pszczoła użądli swoim żądłem, ginie i zmuszona jest stać się jak woda: w ten sposób ulega degradacji. A jednak te stworzenia wykonują swoją pracę z największą sprawiedliwością i trudem i są poczęte bez krycia.

Mowa numer 359 (WA TR 4): Podziwiano przyrodę pszczół. Że pszczoła jest tak delikatnym i wrażliwym zwierzęciem, wykonuje tak czystą pracę i ma tak dostojny stan; aby strzegła swego króla (rex apium) i podążała za nim. Z tego powodu wszyscy pisarze, czy to duchowi, czy świeccy, powinni podziwiać pszczoły, którym przypisują roztropność, sprawiedliwość, wstrzemięźliwość, pracę i pracowitość.

Mowa numer 413 (WA TR 4): 5 czerwca doktor Marcin Luter patrzył na ogromny tłum pszczół w swoim ogrodzie, które towarzyszyły swojemu królowi, mędrcowi, od ula do gałęzi drzewa. Pomyślał o tym i powiedział: Jak wspaniałe są dzieła Boże! Przedstawiliśmy Kościół w tym roju pszczół. Król bez kolca reprezentuje Chrystusa; przywiązuje do siebie swój lud, aby go trzymali. Kiedy jednak odejdzie mędrzec, zginie cały porządek, łącznie z Kościołem bez Chrystusa.