Posty

Dzieci w Mowach Stołowych

Obraz
Dzieci są poruszane w rozmowach wieczornych w Czarnym Klasztorze w rozmaity sposób: zarόwno jako własne dziatwy Reformatora, jak i ogόlnie, jako młode pokolenie. W tak kompleksowym ujęciu jest trudno przybliżyć wszystkie Mowy Stołowe. Przypomniane niżej powinny oddać ich klimat epoki i i obraz człowieka w tamtych czasach. „Jeśli widzisz dziecko, to przyłapałeś Boga na gorącym uczynku“ - t o zdanie przypisuje się Marcinowi Lutrowi. Myśli jednak nie można znaleźć ani w Mowach Stołowych, ani w jego listach ani innych dziełach zebranych w Edycji Weimarskiej (WA). Mowa nr 5212 (WA TR 4): Czy możliwe jest małżeństwo młodego mężczyzny ze starszą kobietą, gdy nie ma już nadziei na potomstwo? Oczywiście, powiedział Doktor. Chciałbym jednak, aby słowo zostało pominięte w zaufaniu: bądźcie płodni i rozmnażajcie się! Nie lubię jednak ustanawiać nowych ceremonii i nakazów, bo jak się zacznie, to nie ma końca, jedno przejmuje drugie jak w papiestwie. Mowa nr 1532 (WA TR 2): O dzieciach. W przedd...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Kluczowe aspekty nauki o łasce

Obraz
Słowo łaska (hebr. חֵן, חֶסֶד, gr. χάρις cháris, łac. gratia) to termin specyficznie chrześcijański, stanowiący podsumowanie tego, co opisują takie pojęcia jak zbawienie, miłość i przyjaźń w związku z wydarzeniem odkupienia w Jezusie Chrystusie. Ściśle powiązane terminy teologiczne to zbawienie, miłosierdzie, dobroć i sprawiedliwość Boża. Termin łaska łączy w sobie różne znaczenia, ponieważ słowa hebrajskie i greckie można przetłumaczyć jako łaska i dar, ale także życzliwość, uwaga lub przychylność okazywana ludziom przez Boga bez żadnych warunków wstępnych. Ponieważ takie zachowanie nie jest obowiązkowe, każdy przejaw łaski jest sam w sobie niezasłużonym darem. W chrześcijaństwie łaska jest jednym z podstawowych przymiotów Boga. Łaska, której Bóg udziela wierzącemu lub całej ludzkości bez żadnych warunków wstępnych, stanowi rdzeń przesłania chrześcijańskiego. Jako centralne pojęcie chrześcijańsko-biblijnego poznania Boga, łaska opisuje relację Boga z ludźmi. Teologiczne rozmowy o łasc...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Majątek Wachsdorf

Obraz
Napis na kamieniu pamiątkowym: „Zur Erinnerung an die Besitzerin des Guthofes Wachsdorf Katharina von Bora in der Zeit von 1546 bis 1552, Feb. 2002“ („Ku pamięci właścicielki majątku Wachsdorf Katarzyny von Bora w okresie od 1546 do 1552, luty 2002“) Katarzyna Luter, z domu von Bora, żona Marcina Lutra, młodsza od niego o 16 lat, nabyła majątek Wachsdorf, na południe od Łaby, aby po jego śmierci zająć się hodowlą zwierząt. Majątek, zdobyty latem 1546 roku jako lenno rycerskie dla synów, został ograbiony w listopadzie tego samego roku, prawdopodobnie w wyniku grabieży dokonanej przez najemników. Od 2002 roku ten krótki okres przejęcia nieruchomości upamiętnia kamień pamiątkowy. A przy drodze między Wittenbergą a Wachsdorf kolejny kamień upamiętnia fakt, że właściciel gospodarstwa Gottlieb Vehse został tam w 1871 roku uderzony piorunem. Literatura: TIETKE
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Jak powstała Formuła Zgody (Formula Concordiae, FC)?

Obraz
Spotkanie w klasztorze w Berge Formuła Zgody miała na celu rozstrzygnięcie sporów, które powstały na terytoriach protestanckich po śmierci Marcina Lutra w 1546 roku, ponieważ Elektorat Saksonii podążał za łagodnym kierunkiem melanchtonicznym (filipizm), podczas gdy Ernestyńska Saksonia i Wirtembergia (Szwabia) reprezentowały ortodoksyjny luteranizm (gnezjoluteranie). Formuła Zgody (FC) miała na celu rozstrzygnięcie wewnątrzluterańskich sporów doktrynalnych i była próbą obrania „drogi środka”, via media. Formuła Zgody została zaprojektowana jako wewnątrzluterański dokument konsensusu. Teolog z Wirtembergii Jakob Andreae opowiadał się za zjednoczeniem luteran od 1567 roku i zyskał poparcie różnych terytoriów i ich czołowych teologów. Pierwszym etapem wstępnym była Konkordia Szwabska (Schwäbische Concordiae) autorstwa Andreae z 1573 roku, która została przerobiona na Konkordię Szwabsko-Saską rok pόźniej. Po upadku filipistów siłą napędową wysiłków w 1575 roku stała się Saksonia Elektora...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Hille Feicken

Obraz
Hille Feicken (?-1534), "Judyta z Münster" Feicken była córką najemnika z Wirdum. Nie wiadomo, kiedy dokładnie urodziła się Jej mąż Psalmus przyszedł na świat w Utrechcie. Mieszkali razem bez dzieci w domu ojca Hille w Sneek. Psalmus dowiedział się o królestwie anabaptystów w Münster. Na trzy tygodnie przed Hille udał się do tzw. Nowego Jeruzalem. Psalmus, pod wrażeniem rewolucyjnych warunków panujących w mieście, napisał w liście do żony, że powinna za nim pójść. Hille rozdała swój dobytek biednym ze Sneek i udała się do Münster, gdzie została ponownie ochrzczona. W imperium anabaptystów Hille Feicken, podobnie jak inne kobiety w mieście, pracowała przy wzmacnianiu murów miejskich. Wczesnym rankiem 16 czerwca 1534 roku Hille Feicken samotnie opuściła oblężone miasto podczas szturmu na Münster ( TUTAJ ). Jej celem było najpierw uwieść biskupa Franza von Waldeck, ktόry dowodził wówczas oblężeniem miasta, w oparciu o starotestamentowy topos Judyty i Holofernesa (Jdt 12), a nast...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Płaskorzeźby Judensau – część 3

Obraz
Rzeźba Judensau na Hauptplatz 16 (dzi ś w Muzeum Miejskim)  w Wiener Neustadt, ok. 1496 W poprzednich postach ( TUTAJ i TUTAJ ) opisano historię motywu „świni Żydowskiej” (niem. Judensau) oraz jego rozwoju od średniowiecza po czasy nazizmu II wojny światowej. 8. Judensau – kontynuacja W 1950 roku Karena Niehoff, „pół-Żydówka”, była głównym świadkiem w procesie przeciwko Veitowi Harlanowi, reżyserowi nazistowskiego filmu propagandowego z 1940 roku „ Jud Süß”. Oskarżyła go o nadanie scenariuszowi bardziej antysemickiego charakteru. Następnie publiczność obraziła i groziła jej, nazywając ją „żydowską świnią”, dlatego potrzebowała ochrony policji, a proces musiał być kontynuowany w tajemnicy. To oraz uniewinnienie Harlana odbiło się na całym świecie i często było postrzegane jako przejaw braku poradzenia sobie z przeszłością w Niemczech w okresie powojennym, tak że ówczesny kanclerz Konrad Adenauer publicznie ubolewał nad tym incydentem. Wyrażenia „Judensau”, „Saujude(s)”, „Judenschwe...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

Marcin Luter, a pszczoły

Obraz
Pszczo ły. Foto: poradnikzdrowie.pl Dziś obchodzimy Światowy Dzień Pszczół, a więc będzie i o nich…Podobnie jak w przypadku wielu innych uczonych, natura jest nauczycielką dla Doktora Lutra na temat stworzenia i własnego życia. Wydaje się, że Reformator uważnie obserwował pewne kwestie dotyczące pszczół: rozróżnienie między szałwią, trutniem i pszczołą robotnicą, zachowanie roju rodziny pszczół oraz bitwę rojów. Niemniej jednak Luter nie wiedział wielu rzeczy na temat pszczół. Królowę nazwał rex apium („Król pszczół”). Szczególnie pszczoły są używane jako symbole życia w życiu codziennym i w Kościele. To pszczoła powinna służyć według niego jako doskonały wzór do naśladowania dla wszystkich uczonych i pisarzy. Mowa numer 368 (WA TR 6): Ludzka ślepota, czyli nierozpoznawanie dóbr fizycznych Boga. Doktor Martinus Luter przejechał kiedyś przez łąkę i powiedział: Teraz przyszło mi do głowy prawdziwe znaczenie tego słowa, gdy Bóg mówi przez Mojżesza do synów Izraela: „Dam wam ziemię opływa...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej