Ewangelicki, ewangeliczny i ewangelikalny
W języku polskim występują trzy derywaty przymiotnikowe (poza rzadszym „ewangelijny”) greckiego pojęcia Ewangelia (euangelion): ewangelicki, ewangeliczny i ewangelikalny. Pierwszy, którego rzeczownikowym odpowiednikiem jest ewangelicyzm , używają Kościoły powstałe podczas szesnastowiecznej Reformacji (Kościół Ewangelicko-Augsburski i Kościół Ewangelicko-Reformowany), a także odwołujący się do reformacji, wywiedziony z osiemnastowieczengo anglikanizmu, Kościół Ewangelicko-Metodystyczny. Marcin Luter za Pawłem używał terminu „ewangelicki” (Ga 1,7f.) w odniesieniu do przesłania zbawienia przez wiarę jedynie w Jezusa Chrystusa. Dla Lutra Kościół był ewangelicki, kiedy głosił to przesłanie. Wittenberski Reformator odrzucił używanie określeń „luterański” i „protestancki” w odniesieniu do konkretnej konfesji. Słowo „ewangelicki” ma na celu zaakcentowanie potrzeby życia w zgodzie z Ewangelią, czyli zgodnie z wolą Jezusa Chrystusa. Wyznaniowe znaczenie słowa protestant rozwinęło się z tego pr...