Posty

Spira miejscem obrad Sejmόw Rzeszy w XVI wieku

Obraz
Kościół Pamięci Protestu (Gedächtniskirche TUTAJ ) W dziejach Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, od czasów dynastii salickiej, odbywały się w Spirze sejmiki cesarskie, początkowo jako tzw. dni dworskie (do 1495 r.). Pierwszy dzień sądowy w Spirze odbył się za panowania Ludwika Pobożnego w 838 roku. Bardziej znane są jednak jedynie te z czasów sporów religijnych, które doprowadziły do ​​rozdziału katolików i protestantów. 1. Sejm Rzeszy w 1526 roku Sejm Rzeszy (Reichstag) trwał od 25 czerwca do 27 sierpnia. Ferdynand I, który był wówczas jeszcze arcyksięciem Austrii i reprezentował swojego brata Karola V w Spirze, w swoim przemówieniu otwierającym wezwał do wsparcia Węgier w walce z zagrożeniem osmańskim. Prośbę tę potwierdził później poseł króla węgierskiego Ludwika II. Jednakże niektóre stany cesarskie, przede wszystkim landgraf Hesji Filip I Wielkoduszny i ​​elektor Saksonii Jan Stały, nalegały jednak na wcześniejsze wyjaśnienie kwestii religijno-politycznych. D...

Dzieci w Mowach Stołowych

Obraz
Dzieci są poruszane w rozmowach wieczornych w Czarnym Klasztorze w rozmaity sposób: zarόwno jako własne dziatwy Reformatora, jak i ogόlnie, jako młode pokolenie. W tak kompleksowym ujęciu jest trudno przybliżyć wszystkie Mowy Stołowe. Przypomniane niżej powinny oddać ich klimat epoki i i obraz człowieka w tamtych czasach. „Jeśli widzisz dziecko, to przyłapałeś Boga na gorącym uczynku“ - t o zdanie przypisuje się Marcinowi Lutrowi. Myśli jednak nie można znaleźć ani w Mowach Stołowych, ani w jego listach ani innych dziełach zebranych w Edycji Weimarskiej (WA). Mowa nr 5212 (WA TR 4): Czy możliwe jest małżeństwo młodego mężczyzny ze starszą kobietą, gdy nie ma już nadziei na potomstwo? Oczywiście, powiedział Doktor. Chciałbym jednak, aby słowo zostało pominięte w zaufaniu: bądźcie płodni i rozmnażajcie się! Nie lubię jednak ustanawiać nowych ceremonii i nakazów, bo jak się zacznie, to nie ma końca, jedno przejmuje drugie jak w papiestwie. Mowa nr 1532 (WA TR 2): O dzieciach. W przedd...

Kluczowe aspekty nauki o łasce

Obraz
Słowo łaska (hebr. חֵן, חֶסֶד, gr. χάρις cháris, łac. gratia) to termin specyficznie chrześcijański, stanowiący podsumowanie tego, co opisują takie pojęcia jak zbawienie, miłość i przyjaźń w związku z wydarzeniem odkupienia w Jezusie Chrystusie. Ściśle powiązane terminy teologiczne to zbawienie, miłosierdzie, dobroć i sprawiedliwość Boża. Termin łaska łączy w sobie różne znaczenia, ponieważ słowa hebrajskie i greckie można przetłumaczyć jako łaska i dar, ale także życzliwość, uwaga lub przychylność okazywana ludziom przez Boga bez żadnych warunków wstępnych. Ponieważ takie zachowanie nie jest obowiązkowe, każdy przejaw łaski jest sam w sobie niezasłużonym darem. W chrześcijaństwie łaska jest jednym z podstawowych przymiotów Boga. Łaska, której Bóg udziela wierzącemu lub całej ludzkości bez żadnych warunków wstępnych, stanowi rdzeń przesłania chrześcijańskiego. Jako centralne pojęcie chrześcijańsko-biblijnego poznania Boga, łaska opisuje relację Boga z ludźmi. Teologiczne rozmowy o łasc...

Majątek Wachsdorf

Obraz
Napis na kamieniu pamiątkowym: „Zur Erinnerung an die Besitzerin des Guthofes Wachsdorf Katharina von Bora in der Zeit von 1546 bis 1552, Feb. 2002“ („Ku pamięci właścicielki majątku Wachsdorf Katarzyny von Bora w okresie od 1546 do 1552, luty 2002“) Katarzyna Luter, z domu von Bora, żona Marcina Lutra, młodsza od niego o 16 lat, nabyła majątek Wachsdorf, na południe od Łaby, aby po jego śmierci zająć się hodowlą zwierząt. Majątek, zdobyty latem 1546 roku jako lenno rycerskie dla synów, został ograbiony w listopadzie tego samego roku, prawdopodobnie w wyniku grabieży dokonanej przez najemników. Od 2002 roku ten krótki okres przejęcia nieruchomości upamiętnia kamień pamiątkowy. A przy drodze między Wittenbergą a Wachsdorf kolejny kamień upamiętnia fakt, że właściciel gospodarstwa Gottlieb Vehse został tam w 1871 roku uderzony piorunem. Literatura: TIETKE

Jak powstała Formuła Zgody (Formula Concordiae, FC)?

Obraz
Spotkanie w klasztorze w Berge Formuła Zgody miała na celu rozstrzygnięcie sporów, które powstały na terytoriach protestanckich po śmierci Marcina Lutra w 1546 roku, ponieważ Elektorat Saksonii podążał za łagodnym kierunkiem melanchtonicznym (filipizm), podczas gdy Ernestyńska Saksonia i Wirtembergia (Szwabia) reprezentowały ortodoksyjny luteranizm (gnezjoluteranie). Formuła Zgody (FC) miała na celu rozstrzygnięcie wewnątrzluterańskich sporów doktrynalnych i była próbą obrania „drogi środka”, via media. Formuła Zgody została zaprojektowana jako wewnątrzluterański dokument konsensusu. Teolog z Wirtembergii Jakob Andreae opowiadał się za zjednoczeniem luteran od 1567 roku i zyskał poparcie różnych terytoriów i ich czołowych teologów. Pierwszym etapem wstępnym była Konkordia Szwabska (Schwäbische Concordiae) autorstwa Andreae z 1573 roku, która została przerobiona na Konkordię Szwabsko-Saską rok pόźniej. Po upadku filipistów siłą napędową wysiłków w 1575 roku stała się Saksonia Elektora...

Hille Feicken

Obraz
Hille Feicken (?-1534), "Judyta z Münster" Feicken była córką najemnika z Wirdum. Nie wiadomo, kiedy dokładnie urodziła się Jej mąż Psalmus przyszedł na świat w Utrechcie. Mieszkali razem bez dzieci w domu ojca Hille w Sneek. Psalmus dowiedział się o królestwie anabaptystów w Münster. Na trzy tygodnie przed Hille udał się do tzw. Nowego Jeruzalem. Psalmus, pod wrażeniem rewolucyjnych warunków panujących w mieście, napisał w liście do żony, że powinna za nim pójść. Hille rozdała swój dobytek biednym ze Sneek i udała się do Münster, gdzie została ponownie ochrzczona. W imperium anabaptystów Hille Feicken, podobnie jak inne kobiety w mieście, pracowała przy wzmacnianiu murów miejskich. Wczesnym rankiem 16 czerwca 1534 roku Hille Feicken samotnie opuściła oblężone miasto podczas szturmu na Münster ( TUTAJ ). Jej celem było najpierw uwieść biskupa Franza von Waldeck, ktόry dowodził wówczas oblężeniem miasta, w oparciu o starotestamentowy topos Judyty i Holofernesa (Jdt 12), a nast...

Płaskorzeźby Judensau – część 3

Obraz
Rzeźba Judensau na Hauptplatz 16 (dzi ś w Muzeum Miejskim)  w Wiener Neustadt, ok. 1496 W poprzednich postach ( TUTAJ i TUTAJ ) opisano historię motywu „świni Żydowskiej” (niem. Judensau) oraz jego rozwoju od średniowiecza po czasy nazizmu II wojny światowej. 8. Judensau – kontynuacja W 1950 roku Karena Niehoff, „pół-Żydówka”, była głównym świadkiem w procesie przeciwko Veitowi Harlanowi, reżyserowi nazistowskiego filmu propagandowego z 1940 roku „ Jud Süß”. Oskarżyła go o nadanie scenariuszowi bardziej antysemickiego charakteru. Następnie publiczność obraziła i groziła jej, nazywając ją „żydowską świnią”, dlatego potrzebowała ochrony policji, a proces musiał być kontynuowany w tajemnicy. To oraz uniewinnienie Harlana odbiło się na całym świecie i często było postrzegane jako przejaw braku poradzenia sobie z przeszłością w Niemczech w okresie powojennym, tak że ówczesny kanclerz Konrad Adenauer publicznie ubolewał nad tym incydentem. Wyrażenia „Judensau”, „Saujude(s)”, „Judenschwe...