Prześladowania Żydów w czasie tzw. czarnej śmierci
Przybycie grupy biczowników często prowadziło do przemocy wobec społeczności żydowskiej Okres do 1349 roku charakteryzował się już napięciami między Żydami a chrześcijanami. Oprócz oskarżeń, takich jak bezczeszczenie (profanacja) opłatka i legendy o mordach rytualnych, Żydów znienawidzono jako lichwiarzy według nauk chrześcijańskich. Oskarżenie o zatrucie studni, które już wcześniej było częste, teraz nabrało na sile. Żydów oskarżano o wywołanie zarazy. Pojawił się także pomysł, że poprzez zarazę Bóg karze chrześcijan za przyjmowanie Żydów do swoich miast. Niedawne badania budzą kontrowersje, jaką rolę odegrał ruch świeckich biczowników i czy podburzał on ludność miast. Ponieważ sytuacja w poszczególnych miastach była bardzo zróżnicowana, ogólna ocena biczowników nie jest możliwa. E. Schweitzer, Pogrom Żydów w Strasburgu 1349, obraz z 1894 roku Oskarżenia, a wraz z nimi pogromy rozprzestrzeniły się – niczym zaraza – z śródziemnomorskich portów z południa na północ. Najpierw d...