10 lat blogu....

11 lutego 2026 roku mija dokładnie 10 lat od chwili, gdy na tym blogu pojawił się pierwszy wpis związany z projektem „Marcin Luter w cytatach”. Trudno dziś uwierzyć, jak szybko minęła ta dekada – i jak wiele w tym czasie się wydarzyło, zarówno w ramach samego projektu, jak i na świecie wokół nas.

Pomysł bloga i towarzyszących mu publikacji zrodził się z myślą o popularyzowaniu Reformacji, postaci wittenberskiego Reformatora oraz historii luteranizmu w kontekście Jubileuszu 500-lecia Reformacji w 2017 roku. W jego ramach ukazały się dotąd dwie książki: „Marcina Lutra myśli (nie)znane” (2017) oraz „Ty, który miliony gwiazd zapaliłeś” (2022). Blog natomiast – bez dodatkowej reklamy, bez „pompowania” zasięgów – został otwarty już ponad 1 400 000 razy. Co więcej, tylko od początku 2026 roku licznik przekroczył 150 000 odsłon. Jak na tematykę niszową i wymagającą, to wynik, który naprawdę cieszy i wzrusza.

Miniona dekada była czasem intensywnych zmian i doświadczeń. Przeżyliśmy pandemię COVID-19, która na długo zmieniła rytm codzienności, relacje międzyludzkie i sposób myślenia o wspólnocie. Obserwowaliśmy i wciąż obserwujemy konflikty zbrojne, napięcia polityczne, kryzysy społeczne i kulturowe. W tym wszystkim pytania o sens, wiarę, odpowiedzialność i historię Kościoła wracają z nową siłą. Tym bardziej cieszę się, że ten blog mógł – i może nadal – być miejscem refleksji, zatrzymania się i rozmowy.

Chcę z całego serca podziękować Wam, Czytelnicy, za wierność, obecność i zaangażowanie. Za wiadomości, komentarze i prywatną korespondencję, które przez te lata współtworzyły to miejsce. Bez Was ten projekt nie miałby sensu ani ciągłości. To dzięki Wam wiem, że cytaty, teksty i historyczne wątki naprawdę żyją i są potrzebne.

Mam nadzieję, że w kolejnych latach blog nadal będzie dostarczał interesujących treści, inspirował do sięgania głębiej i rozbudzał zainteresowanie Reformacją oraz historią Kościoła. Życzę sobie – i nam wszystkim – aby pozostał przestrzenią dialogu, zadawania pytań i odkrywania bogactwa tradycji, która wciąż ma wiele do powiedzenia.

Dziękuję, że jesteście. I do kolejnych wpisów.

Kamil Basiński