Marcin Luter w cytatach

W ojna chłopska (niem. Bauernkrieg) największe antyfeudalne powstanie chłopskie w dziejach Niemiec. Wojna chłopska odnosi się do całości powstań chłopów, mieszczan i górników, które wybuchły w 1524 roku z powodów ekonomicznych i religijnych w dużej części Turyngii, Saksonii i południowych Niemiec, zwłaszcza Frankonii, Tyrolu i Szwajcarii. W tym czasie chłopi najpierw wysunęli żądania w Dwunastu Artykułach z Memmingen, które uważa się za wczesne sformułowanie praw człowieka. W Szwabii, Frankonii, Alzacji, niemieckiej Lotaryngii i Turyngii powstania zostały stłumione przez właścicieli ziemskich i władców w 1525 roku, a w elektoracie Saksonii i Tyrolu w 1526 roku, w wyniku czego zginęło około 70 000–75 000 ludzi. 1. Definicja Wydarzenia z lat 1524-1526 zostały już przez współczesnych nazwane „wojną chłopską”. Jednak wśród samych powstańców tego określenia używano niezwykle rzadko. W 1795 roku historyk Georg Friedrich Sartorius rozpoczął cykl monografii zatytułowanych „Próba histori...

Marcin Bucer, medal autorstwa Friedricha Hagenauera z 1543 roku Bucer jako teolog postrzegał siebie przede wszystkim w roli interpretatora Biblii. Jako polityk kościelny był często mediatorem, pośredniczącym między sprzecznymi opiniami, lub organizatorem protestanckich wspólnot kościelnych, które powstały w latach trzydziestych XVI wieku. W porównaniu na przykład z Kalwinem Bucer nie poczynił żadnych wysiłków, aby systematycznie przedstawiać swoją teologię jako całość. Problemy praktyczne, którymi się zajmował, były zawsze okazją do omówienia stojących za nimi zagadnień teologicznych. Przede wszystkim praktyczno-teologiczne impulsy Bucera wywarły trwały wpływ na Kościoły reformacji w obszarach homiletyki, budowania wspólnoty i opieki duszpasterskiej. Na szczególną uwagę zasługuje konfirmacja, której początki sięgają Bucera, ale została ona powszechnie wprowadzona dopiero w protestanckich Kościołach regionalnych w czasach pietyzmu w XVIII wieku. 1. Hermeneutyka biblijna Macin Buce...

Marcin Bucer (1491-1551) Jest uważany za reformatora Strasburga. Początkowo był studentem teologii Marcina Lutra, ale później zbliżył się do Huldrycha Zwingliego i Johannesa Oekolampada, wraz z którymi był jednym z założycieli ewangelickiej teologii reformowanej. Podczas wygnania z Genewy Jan Kalwin został zaproszony przez Bucera do Strasburga i od niego przejął istotne impulsy dla późniejszego rozwoju Kościoła genewskiego. Dzięki Bucerowi miejska reformacja, która charakteryzowała Strasburg, tymczasowo rozprzestrzeniła się na cały protestantyzm. Ponadto Bucer próbował pośredniczyć między luteranami a chrześcijanami reformowanymi, także ze względów politycznych. 1. Nazwisko Reformator zapisał początkowo swoje nazwisko w niemieckich dziełach Butzer, w łacińskim Bucerus. W późniejszych pismach niemieckich używał pisowni Bucer, która jest podobna do łaciny. Ta forma jest powszechna w literaturze angielskiej i francuskiej, a następnie została przyjęta również w krajach niemieckojęz...

Pomnik N. Zinzendorfa w Herrnhut autorstwa Alfreda Reichela Powstanie i rozwój gminy morawskiej jest nierozerwalnie związany z jej założycielem hrabią Nikolausem von Zinzendorfem (1700–1760). Zinzendorf dorastał ze swoją babcią Henriette Cathariną von Gersdorff. Reprezentowała bezwyznaniowe chrześcijaństwo filadelfijskie, choć zawsze czuła się związana z Kościołem luterańskim. Zinzendorf, a wraz z nim wspólnota Braci, byli pod głębokim wpływem ich świata myśli, podobnie jak pobożność jego ciotki Henrietty von Gersdorf, która nauczyła go, jak „postępować ze Zbawicielem” w codziennej modlitwie. W wieku dziesięciu lat Zinzendorf został wysłany do Hallisches Pedagogium regnum. Choć czerpał inspirację z halskiego pietyzmu, później pozostawał z dystansem do lokalnej pobożności penitencjarnej i powagi uświęcenia. Musiał rozpocząć studia prawnicze w Wittenberdze i w tym czasie prowadził kampanię na rzecz równowagi między ortodoksją luterańską a pietyzmem z Halle. W 1722 roku zezwolił protestan...

Elementy Wieczerzy Pańskiej (komunikanty). Foto: EKD Początkowo zwolennik i towarzysz Marcina Lutra, Karlstadt wkrótce opracował własną koncepcję reformacyjną. W 1519 roku stanął jako dyskutant u boku Lutra podczas dysputy lipskiej ( TUTAJ ). Podczas jego pobytu na zamku Wartburg w latach 1521–1522 Karlstadt propagował w Wittenberdze idee Reformacji, jednak z punktu widzenia Lutra jego wysiłki były zbyt energiczne. W szczególności Karlstadt poszedł dalej niż wielu innych reformatorów w swoich koncepcjach kompetencji osόb świeckich. Podobnie jak spirytualista Karlstadt, bazylejski humanista i reformator Johannes Oekolampad i Zwingli również chcieli „wykorzenienia wszystkich elementów magiczno-sakralnych, które uważali za sprzeczne z duchowym działaniem Boga”. W Boże Narodzenie 1521 Bodenstein odprawił pierwsze publiczne nabożeństwo protestanckie, podczas którego kwestionował rzeczywistą obecność Chrystusa podczas Wieczerzy Pańskiej w chlebie i winie (przeistoczenie). Nosił szatę świ...